Ανακοίνωση για πάγωμα μισθών

Κεντρική μας επιλογή ήταν, είναι και παραμένει η ανάγκη να στηρίξουμε το εισόδημα των οικονομικά ασθενέστερων συμπολιτών μας και να συνεισφέρουν οι οικονομικά ευπορότεροι στην προσπάθεια για την έξοδο από την κρίση.» Γιάννης Παπαθανασίου

Υπουργός Οικονομίας 18 Μαρτίου 2009

Η κοινωνικά ανάλγητη κυβέρνηση της ΝΔ υλοποιώντας τις εντολές της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα πλαίσια της πολιτικής κλοπής του πλούτου από τα χέρια των εργαζομένων ανακοίνωσε τις μειώσεις ουσιαστικά μισθών στο δημόσιο για το 2009. Συγκεκριμένα για τους μισθούς:

Οι μισθωτοί του δημοσίου με μικτές αποδοχές πάνω από 1700 ευρώ δεν θα πάρουν τίποτα το 2009.

Οι μισθωτοί με μικτές αποδοχές από 1500-1700 ευρώ θα πάρουν εφάπαξ βοήθημα 300 ευρώ και οι μισθωτοί με μικτές αποδοχές κάτω από 1500 ευρώ θα πάρουν βοήθημα 500 ευρώ.

Δεν υπολογίζονται στις μικτές αποδοχές τα οικογενειακά επιδόματα.

Με βάση αυτά τα δεδομένα η συντριπτική πλειοψηφία των εκπαιδευτικών του νομού Ροδόπης θεωρούμαστε οικονομικά «ευπορότεροι» και δεν θα πάρουμε κανενός είδους αύξηση. (Χαρακτηριστικά νεοδιόριστος στη Ροδόπη με ΜΚ 18 χωρίς καμιά προϋπηρεσία, όχι σε μ/κό σχολείο, χωρίς θέση ευθύνης έχει μικτές αποδοχές 1699,61 ευρώ!).

Τα ταμεία καταρρέουν!

Τα ταμεία καταρρέουν!
Μας κλέβουν τη ζωή και την ασφάλιση! Θα το επιτρέψουμε;
Εδώ και μήνες οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο ζούμε μέσα στην ανασφάλεια και την αβεβαιότητα. Συνεχώς έρχονται στο φως στοιχεία που δείχνουν πως τα Ταμεία μας αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα και καταρρέουν. Ποια είναι λοιπόν η αλήθεια; Ποια είναι σήμερα η κατάσταση των Ταμείων;
Α) Ταμείο Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων (ΤΠΔΥ):
Είναι το Ταμείο που καταρρέει. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία μέχρι 7-10-08 το σύνολο των αποθεματικών σε μετρητά, ομόλογα και μετοχές ήταν 101 εκ. € Οι υποχρεώσεις όμως του ταμείου ανέρχονται σε 594 εκ. €. Περίπου 15.500 συνταξιούχοι εδώ και μήνες μένουν απλήρωτοι Όπως έχει δημοσιευτεί στον Τύπο ήδη έχουν πεθάνει 150 δικαιούχοι. Η αναμονή συνεχώς αυξάνεται με προοπτική να φτάσει τους 36 μήνες γιατί, λόγω των αντιασφαλιστικών νόμων, προβλέπεται και για φέτος μεγάλη φυγή υπαλλήλων. Σε ανακοίνωσή του το Ταμείο μας γνωστοποίησε ότι έχει χάσει στο τζόγο το 45% των αποθεματικών του ενώ από τα δομημένα ομόλογα έχουν χαθεί πάνω από 240 εκ. €. Σε συνάντηση που είχε η ΑΔΕΔΥ με τον Υπουργό Οικονομικών, Παπαθανασίου, ο τελευταίως αρνήθηκε να ενισχύσει το ΤΠΔΥ και πρότεινε να πάρει δάνειο από τις Τράπεζες. Αυτό βέβαια σημαίνει μετάθεση του προβλήματος στο μέλλον και σίγουρη κατάρρευση του Ταμείου αφού θα έχουν μπει στο δανειζόμενο κεφάλαιο και οι τόκοι.

Γιατί νέο blog;

Το νέο αυτό blog αντικαθιστά από 10/3/2009 την παλιά τοπική ιστοσελίδα μας. Γιατί;
1) Η χρήση του blog επιτρέπει την άμεση απάντηση και σχολιασμό από οποιονδήποτε αναγνώστη των γραφόμενων από εμάς (αλλά και σχολίων από άλλους) βοηθώντας έτσι ουσιαστικά στο άνοιγμα συζητήσεων μεταξύ συναδέλφων.

Γράμμα στους ωρομίσθιους συναδέλφους

Συνάδελφε – Συναδέλφισσα ωρομίσθιε/α,
Εργάζεσαι με ένα μεσαιωνικό εργασιακό καθεστώς που παραμένει το ίδιο χωρίς καμιά βελτίωση. Είσαι το νέο μοντέλο εκπαιδευτικού λάστιχο που θα τρέχει από σχολείο σε σχολείο μέχρι και σε 3-4 σχολεία, χωρίς δικαιώματα, χωρίς να μπορεί να οικοδομήσει σχέση με τους μαθητές. Είσαι ο/η εκπαιδευτικός που πληρώνεται με καθυστέρηση πολλών μηνών και δεν έχει παρά ελάχιστα ασφαλιστικά συνταξιοδοτικά δικαιώματα καταδικασμένος να μην συμπληρώσεις ίσως ποτέ προϋποθέσεις για σύνταξη. Είσαι με λίγα λόγια ο πιο σκληρά εκμεταλλευόμενος, καταδικασμένος στην εργασιακή ανασφάλεια και περιπλάνηση.

«ΔΙΑΛΟΓΟΣ» για την Παιδεία: μια ιστορική αναδρομή των «διαλόγων»

Πάντα μετά από αποφασιστικούς αγώνες της ζωντανής εκπαίδευσης και της νεολαίας οι κυβερνήσεις (Ν.Δ. & ΠΑΣΟΚ) εφαρμόζοντας την αντιεκπαιδευτική πολιτική της Ε.Ε. και την προώθηση της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης του εκπαιδευτικού συστήματος, αναλάμβαναν την πρωτοβουλία ενός «διαλόγου».

Ο στόχος τους πάντα ήταν, όχι να συζητήσουν επί της ουσίας των προβλημάτων, ή (ακόμη περισσότερο) να δώσουν λύσεις, αλλά να σταματήσουν τις διεκδικήσεις.

Στόχευαν και στοχεύουν, να απονομιμοποιήσουν τα κοινωνικά αιτήματα, να καθορίσουν τα περιεχόμενα τα οποία τους είναι αρεστά, να θέσουν τα πλαίσια του «εφικτού» της πολιτικής της λιτότητας. να ενοχοποιήσουν στην κοινωνία τους αγώνες και όσους επιμένουν σε αυτούς.

Ταυτόχρονα, επιχειρούν να νομιμοποιήσουν εκείνα τα όργανα αποφάσεων (όπως το ΕΣΥΠ κ.α.) όπου το 80 % των μελών τους είναι διορισμένοι σε αντίθεση με τις μαζικές κινητοποιήσεις και συνελεύσεις των εργαζόμενων.

1 47 48 49 50 51 55